Instagram Stories з'явіліся ў сацыяльнай сетцы год таму. Карыстальнікі атрымалі магчымасць публікаваць фоты і кароткія відэа, якія самі знікаюць праз суткі — паводле падобнага прынцыпу працуе Snapchat. Да такога паста нельга паставіць лайк ці пакінуць каментар, але можна адправіць асабістае паведамленне аўтару.

Паводле звестак Instagram, Stories кожны дзень выкарыстоўваюць больш за 250 мільёнаў чалавек у свеце. У ліпені больш за палову ўсіх бізнес-акаўнтаў у сацыяльных сетках таксама публікавалі іх, і адна з пяці гісторый атрымлівала асабістае паведамленне ад патэнцыйных пакупнікоў. Мы разабраліся, як працуюць знікаючыя паведамленні і як дапамагаюць весці бізнес у Instagram.

Хто гэта глядзіць

«У цэлым дзякуючы гісторыям людзі сталі праводзіць больш часу ў праграме», — распавядае прадстаўнік Instagram. З большага гісторыі праглядаюць падлеткі: яны робяць гэта ў чатыры разы часцей, чым іншыя карыстальнікі. Дзякуючы новаму фармату яны сталі праводзіць у сацыяльнай сетцы больш часу. Зараз людзі да 25 гадоў сядзяць у ёй у сярэднім па 32 хвіліны на дзень, людзі старэйшыя за 25 — па 24 хвіліны. Пры гэтым 70 % гісторый праглядаюць з гукам. Больш за палову гісторый утрымліваюць карыстальнікаў са значыкам @, які дазваляе перайсці ў названы рахунак.

Топ-10 самых папулярных хештэгаў у Instagram Stories:

1. #goodmorning

2. #work

3. #goodnight

4. #mood

5. #happybirthday

6. #tbt

7. #love

8. #home

9. #bomdia («прывітанне» або «добры дзень» па-партугальску)

10. #relax

Самыя папулярныя стыкеры:

1. Стыкер з геалакацыяй

2. Стыкер, які паказвае мясцовы час

3. Тост «лайк»

4. Стыкер-хештэг

Што робяць блогеры

«Сторыз для мяне — гэта той самы стары добры інстаграм, які ўсім так падабаўся!» — распавядае адна з самых вядомых расійскіх блогераў Марыя Мінагарава (у яе акаўнта @minogarova 564 тысячы падпісчыкаў). Паводле яе слоў, у гісторыях можна апублікаваць «кароткія відэа без асаблівага мантажу і выдумак, каб паказаць сваім сябрам, чым ты займаешся проста цяпер, які ты вясёлы або, наадварот, сумны, цікавы ці ж недарэчны».

Асаблівага падыходу да гісторый у Мінагаравай няма: у іх трапляюць усе цікавыя ёй рэчы — ад новых туфляў да фестывалю электроннай музыкі, ад сняданку з сяброўкай да апошніх навін у свеце. «Здымаю ўсё, што здаецца цікавым або смешным, — кажа яна. — Прыдумала сабе рубрыкі і розныя актыўнасці з падпісантамі, раблю ўсё без асаблівай маральнай або касцюмаванай падрыхтоўкі. І самае галоўнае, што мне не трэба чакаць лайкаў, праглядаў або ўхвалы за гэта — проста кола маіх зацікаўленняў, якія можна падзяліць, а можна прагартаць».

Рэстаранны аглядальнік Алекс Мэй (на яго рахунак @alexmay0590 падпісаныя 223 тысячы карыстальнікаў) публікуе дзве-тры гісторыі на дзень. «Калі ёсць інфармацыйныя нагоды — я іду ў рэстаран, у краму, гуляю або еду ў іншае месца, дзе ёсць нешта цікавае, — то я магу запісаць хоць 10 сторыз», — кажа ён. Падставай для іх могуць стаць, да прыкладу, дарагія клубніцы. «Выклаўшы гэта ў інстаграм, я імгненна атрымліваю па 20–30 абураных водгукаў у дырэкт», — распавядае ён.

Паводле яго слоў, сторыз для блогера — гэта мост паміж афіцыйнымі, глянцавымі пастамі і звычайным жыццём. Яны таксама падыходзяць для прыцягнення ўвагі да пастоў і публікацыяў у розных выданнях. «Скажам, мы выпусцілі нейкі пост — можна зрабіць сторы і сказаць: "Сябры, я падняў такую і такую тэму і чакаю вашых каментаў!" І абмеркаванне робіцца больш актыўным», — кажа Мэй.

«Сторыз глядзіць самая адданая аўдыторыя, якой цікава сачыць за кожным новым здарэннем, што адбываецца ў жыцці блогера, быць з ім на сувязі практычна пастаянна і мець яго за свайго блізкага сябра», — распавядае заснавальнік расійскага агенцтва блогераў WildJam Яраслаў Андрэеў. Іх бачаць прыкладна 30–40 % жывой аўдыторыі блогера, і кошт рэкламнага паста такога фармату, адпаведна, складае прыкладна 30–40 % ад кошту звычайнага паста. Па словах Андрэева, зараз рэкламадаўцы у Расіі плацяць прыкладна па 500-900 долараў за 1 мільён жывой аўдыторыі, але кошты могуць значна адрознівацца.

Як там працуе рэклама

Карыстальнікі больш актыўна рэагуюць на рэкламу ў гісторыях. Сярэдняя канверсія (пераходы па спасылках з сторыз) у папулярных блогераў і славутасцяў перавышае 10 % у параўнанні з 5 % і ніжэй у выпадку са звычайнымі пастамі. Сторыз дадаюць арганікі і выклікаюць больш даверу ў фаловераў. Як кажуць спецыялісты, такія пасты граюць ролю нагадвання і з'яўляюцца дадатковым інструментам прасоўвання — напрыклад, яны могуць утрымліваць спасылку на інстаграм-профіль прадукту ці сайт праекта. Кліенты часцей па-ранейшаму просяць размяшчэнне ў традыцыйнай стужцы, каб даўжэй знаходзіцца ў полі, але эфектыўнасць размяшчэння ў сторыз значна вышэйшая.

Паводле статыстыкі, блізу траціны размяшчэнняў у сторыз — гэта кантэнт, які ствараюць брэнды. І такі фармат будзе пасаваць наогул усім, галоўнае — зрабіць гісторыі цікавымі і разнастайнымі.

Instagram Stories становяцца неад'емнай часткай прасоўвання брэнда. Яны дазваляюць больш глыбока і цікава расказаць пра прадукт, не засмечваючы стужку шматлікімі стандартнымі пастамі. Часта бывае калі кампанія ў сярэднім атрымлівае 200–300 лайкаў на фота, у той час як сторыз за суткі праглядаюць 1 500–2 000 чалавек, якія адпраўляюць асабістыя паведамленні больш актыўна, чым каментары пад фотаздымкамі.

У сторыз вельмі папулярны фармат тызера. Напрыклад, выходзіць новая палетка касметыкі, якая была распрацавана разам з папулярным б’юці-блогерам. За тыдзень да выхаду блогер публікуе чорна-белую (каб не паказваць колеру) гісторыю са словамі "чакаю не дачакаюся падзяліцца з вамі падрабязнасцямі" і адзначае брэнд на гэтай сторы.Публікаваць такое ў звычайным пасце — не вельмі добра, будуць бачныя каментары карыстальнікаў, можа быць парушаны эфект нечаканасці і гэтак далей.

З дапамогай гісторый можна таксама паказваць прыклады выкарыстання прадукту і паведамляць пра навіны ды імпрэзы. Таксама сторыз прыдатныя для ўсяго таго, што кампанія не можа запосціць у агульную стужку праз імідж брэнда, канцэпцыю, настрой стужкі. Cторыз паказваюць жывы бок брэнда, а не падабраны і адшліфаваны (хоць і не менш важны) бок звычайных пастоў.