У красавіку ў Маскве адбыліся два выпадкі смерці ў пластычнай хірургіі. Адна з пацыентак памерла на аперацыйным стале, іншая — пасля аперацыі. Следчы Камітэт пачаў крымінальныя справы па абодвух выпадках. Пластычны хірург  распавёў The Village, з чым звязаная верагоднасць смяротнага выніку аперацыяў па паляпшэнні знешнасці.


АНДРЭЙ

(Імя змененае)

пластычны хірург c 12-гадовым стажам

На пачатку я адразу хачу заўважыць, што пластычныя аперацыі маюць меншую ступень рызыкі, чым звычайныя. Гэта тое, у чым я заўсёды пераконваю сваіх пацыентаў. Аднак, калі казаць шчыра, свае рызыкі тут таксама ёсць, і іх я таксама абмяркоўваю са сваімі кліентамі.

Анестэзія падчас хірургічнага ўмяшання можа выклікаць такія ўскладненні, як анафілактычны шок, радзей — інсульт, інфаркт міякарда, трамбозы. Анафілактычны шок можа быць выкліканы першым увядзеннем прэпарата, у выніку індывідуальнай непераноснасці прэпарата, гэта значыць прадбачыць яго нельга. Таму анестэзіёлаг адказны за жыццё пацыента не менш, чым хірург: важна не толькі слушна сабраць анамнез, разлічыць дазіроўку наркоза, але і своечасова і дакладна пачаць дзейнічаць у непрадказальнай сітуацыі. Тым не менш хачу запэўніць, што палохацца не варта — статыстыка паказвае, што алергічная рэакцыя на наркоз здараецца вельмі рэдка.

Таксама спыненне сэрца падчас аперацыі можа быць выклкана моцным зніжэннем артэрыяльнага ціску. Сам працэс яго паніжэння падчас хірургічнага ўмяшання нармальны, але ў некаторых выпадках можа прывесці да арытміі ды інфаркту міякарда. Вядома, рызыка ўскладненняў залежыць ад прафесіяналізму лекараў. Я чытаў, што анестэзіёлагу, які працаваў з дзяўчынай, што загінула ў красавіку ў Маскве, было 24 гады — гэта вельмі мала. Для падрыхтоўкі першараднага спецыяліста трэба блізу дзесяці гадоў.

Таксама хачу адзначыць пытанне з рэанімацыяй у клініках пластычнай хірургіі. Не ўсе яны, на жаль, могуць даць патрэбнае абсталяванне, і гэта вельмі дрэнна, бо калі падчас аперацыі паўстаюць праблемы, то тэлефануюць у хуткую і адвозяць пацыента ў бліжэйшую бальніцу, у той час як час ідзе на секунды, бо мазгі гінуць ужо праз 15-20 хвілін. Але зноў жа, у добрых клініках ёсць усё неабходнае для правядзення рэанімацыі, уключаючы рэанімацыйную аптэчку і высокакваліфікаваных спецыялістаў.

Ці бываюць нейкія рызыкі пасля правядзення аперацыі? Нязначныя, але бываюць. Пасля аперацыі пацыента звычайна адвозяць у палату, дзе яго як след даглядаюць медсёстры. А іх сумленнасць і належнае выкананне сваіх абавязкаў — ужо чалавечы фактар.

Дакладную статыстыку смяротных вынікаў я вам не назаву, але пераконваю: выпадкі смерці пры падобных аперацыях даволі рэдкія ў параўнанні са звычайным хірургічным умяшаннем, таму кожны з іх гэтак яскрава апісваецца ў  прэсе. Але ўсё ж яны ёсць, таму пры выбары клінікі трэба абавязкова звяртаць увагу на наяўнасць ліцэнзіяў, высокакваліфікаваных спецыялістаў і абсталявання належнага ўзроўню, каб цалкам засцерагчы сябе. Таксама не варта хаваць свае захворванні, асабліва алергічнага характару, такіх як бранхіяльная астма, крапіўніца і гэтак далей, таму што іх наяўнасць павышае рызыку нетыповай рэакцыі на анестэзію.




Тэкст: Ірына Казлова

Вокладка: Pierre BEST